سیاستگذاری انتشار ۱ مهر ۱۴۰۵ · ۱۰ دقیقه
فناوری، حکمرانی و ساختن
مدیر فناوری و پژوهشگر هوش مصنوعی؛ با تمرکز بر معماری سامانهها، تصمیمگیری سازمانی و حکمرانی فناوری.
۰۱ / اندیشه
هر فناوری از یک فلسفه سرچشمه میگیرد؛ از نوع نگاه به مسئله، انسان، اختیار و مسئولیت. بهکارگیری فناوری بدون شناخت این لایههای عمیق، هرقدر هم پیچیده و پرهزینه باشد، در نهایت چیزی بیش از سرگرمی با ابزارهای تازه نیست.چگونه به فناوری مینگرم ←
تازهترین نوشتهها
سیاستگذاری انتشار ۱ مهر ۱۴۰۵ · ۱۰ دقیقه
سیاستگذاری هوش مصنوعی انتشار ۱ مهر ۱۴۰۵ · ۱۵ دقیقه
سیاستگذاری هوش مصنوعی انتشار ۳۱ شهریور ۱۴۰۵ · ۱۵ دقیقه
جغرافیای موضوعات
تازهترین اسلایدها و ارائهها
همه آنچیز که در پشت پرده هوش و هوش مصنوعی میگذرد و از فلسفه تا بیولوژی، از هوش کلاسیک تا تکینگی
بازتابها

مهران ضیابری در گفتوگو با آنا، تخصیص بودجه هوش مصنوعی را به تعریف پروژههای مشخص و ارزیابی عملکرد دستگاهها پیوند میزند. او با اشاره به خرید پردازندههای گرافیکی بدون برنامه روشن برای استفاده از آنها، درباره هدایت منابع صندوق و اعتبار مالیاتی به واردات تجهیزات کماستفاده هشدار میدهد. پیشنهاد او این است که ابتدا مسئله و روش حل آن مشخص شود و سپس زیرساخت متناسب با نیاز تأمین شود. بخش دیگری از گفتوگو به امکان تولید تجهیزات و تراشه در ایران میپردازد. ضیابری با توضیح پیچیدگی زنجیره ریزالکترونیک، بر تمرکز بر ظرفیتهای واقعی کشور و همکاری بینالمللی بر اساس تقسیم کار تأکید میکند؛ بهجای اتکا به بازسازی کامل این زنجیره در کوتاهمدت.

روزنامه ایرانیادداشت قانون هوش مصنوعی فرصتی برای الگوی تازه حکمرانی فناوری مهران ضیابری در یادداشت روزنامه ایران، اجرای قانون ملی توسعه هوش مصنوعی را فرصتی برای اصلاح شیوه همکاری دستگاهها میداند. او با اشاره به سخنان معاون اول رئیسجمهور، بر نقش هماهنگکننده سازمان ملی تأکید میکند: حل اختلاف میان دستگاهها و پیگیری نتیجه تصمیمها، بهجای ورود به تولید محصول و رقابت با شرکتها. استفاده از ظرفیت نماینده ویژه رئیسجمهور برای تصمیمهای مشخص، همراه با تعیین مسئول، مهلت و معیار ارزیابی، از پیشنهادهای یادداشت است. در ادامه، تشکیل گروههای کوچک برای مأموریتهای معین، مشارکت بخش خصوصی در تدوین برنامهها و انتشار اطلاعات حمایتهای مالی پیشنهاد میشود. ضیابری برای صد روز نخست اجرای قانون، انتشار تقسیم کار دستگاهها و زمانبندی رفع موانع را مطالبه میکند؛ اقدامی که امکان پیگیری پیشرفت را برای فعالان این حوزه فراهم کند.

سازمان ملی هوش مصنوعی چگونه میتواند دستگاههای مختلف را به اجرای یک برنامه مشترک متعهد کند؟ ضیابری در گفتوگو با آنا، موفقیت این سازمان را به روشنشدن جایگاه، اختیارات و ابزارهای اجرایی آن پیوند میزند. از نگاه او، اگر سازمان تازه همعرض دیگر دستگاهها باشد و امکان حل تعارض منافع و هماهنگکردن تصمیمها را نداشته باشد، تشکیل آن بهتنهایی تغییری در وضعیت موجود ایجاد نمیکند. یکی از پیشنهادهای مطرحشده، تصویب و تخصیص بودجه هوش مصنوعی دستگاهها در چارچوبی مشخص توسط سازمان است؛ سازوکاری که دریافت منابع را به برنامه و عملکرد مرتبط کند. گفتوگو به ابهامهای باقیمانده در قانون و نقش اساسنامه و آییننامههای اجرایی در رفع آنها نیز میپردازد. پرسش اصلی این است که ساختار جدید با چه اختیاراتی میتواند از سطح توصیه فراتر برود و دستگاهها را در برابر نتیجه سیاستهای هوش مصنوعی پاسخگو کند؟